Tuesday, July 09, 2002

درباره اين چي �كر ميكنين؟
posted by morteza at

Monday, July 08, 2002

تو يه دريا داشتي ، اما طو�اني.
من يه قايق داشتم ، اما كوچيك.
قايق كوچيك من تاب درياي تو رو نداشت.
شكست .
آروم آروم به گل نشست.
باز يك شب يك دريچه ، دو چشم قشنگ
نامه اي خيس از ستاره ، من و تو چه بيرنگ
عكسي از ديروز دور ، يادي از �صل غرور
پشت سر درد شبانه ، بغضي از جنس ترانه ، ساز نا كوك زمانه
اين همه شعر و سرود ، از تو از عطر تو بود
حلقه هاي بي نگين تو ، قايقي بي سر نشين تو
راه و خورجين ، اسب و زين تو ، بدترين و بهترين تو ، سهم من �قط همين تو....
اي چراغ هر چه جادو ، شعله هاي دست تو كو؟
تو دروغي بي �روغي اي چراغ پست كم سوحي� از اشك عاشق من ، حي� از اين بيهوده بودن
بي دريغ و بينهايت
حي� از اين من
حي� از اين تن
حي� از اين آه ، خواب كوتاه
حي� از اين رنگ سحرگاه
حي� از اين روياي روشن
حي� از اين ترانه من
راحتم ،
بگذار و بگذر ،
رد شو از تصوير آخر.

Wednesday, July 03, 2002

- تبريك ميگم .
- واسه چي؟
- واسه مخ تعطيلت.

Tuesday, July 02, 2002

- حالا كجا داري ميري ؟
- آرزو خانه.!!!!

Monday, July 01, 2002

اگه بارون بزنه . آخ اگه بارون بزنه .
مثل مشت زدن به ديوار....
كدام دشت ؟
كدام كوه ؟
كدام ساحل ؟
كدام دريا ؟
كدام رود ؟
كدامين جنگل سبز ز چشمانم گذشت ، كه ياد تو نگذشت .

چقدر زود همه چيز دير ميشه .
ميترسم . ميترسم بخوابم . ميترسم بخوابم و حتي توي خوابم هم نياي . ميترسم توي خواب هم نتونم تا دلم ميخواد روي ماهتو نيگا كنم . اينقدر نيگات كنم كه هر چي درد و غصه توي دلمه يادم بره . يه جوري نگات كنم كه انگار جز ديدن تو هيچ آرزوئي نداشته و ندارم . همينجوري نگات كنم و گريه كنم . اما نه گريه براي غم و غصه و نه گريه براي خوشحالي . �قط گريه كنم . نميدونم واسه چي . انقدر گريه كنم كه كم بيارم . ديگه اشكام تموم بشه . بعدش همينجوري كه دارم نيگات ميكنم بخوابم . �رقي نميكنه كجا باشه . �رقي نميكنه كي باشه .آخه ميدوني . بعد از يه گريه حسابي خواب خيلي مي چسبه . يك بار خواب ديدن تو به تمام عور ميارزالان توي اتاق نشستم . تنهاي تنها . يه سكوت خيلي سنگين باهامه . خيلي سنگين . انقدر كه گوشام دارن سوت ميكشن .
اصلا نميدونم چرا دارم اينا رو مينويسم . كه اين كاغذ و خوذكار رو حروم كنم . بيشتر وقتا سكوت رو خيلي دوست دارم . اما يه سكوت رو هيچ وقت دوست نداشتم . اونم سكوت تو بود . كه هيچ وقت نشكونديش . كه هيچ وقت نخواستي بشكونيش . كه هيچ وقت نذاشتي بشكونمش . كه بيشتر شبيه يه طلسم بود . اينقدر طول كشيد كه الان خيلي دير شده .
يادم نمياد آخرين بار كي توي چشمات نگاه كردم . يادم نمياد آخرين بار كي غرق شدم . يادم نمياد آخرين بار كي هق هق كردم . اما �رقي هم نميكنه . آخه تو هيچ كدومشو تو نديدي . آخه هيچ كدومشو تو نشنيدي . نه تو و نه هيچ كس ديگه .
تا حالا اينقدر رج نزده بودم . تا حالا اينقدر تلخ نبودم . تا حالا اينقدر يخ نزده بودم . تا حالا اينقدر از خودم دور نبودم . اينقدر كه حتي خودمم نتونم خودمو ببينم. تا حالا اينقدر آرزو نداشتم . تا حالا اينقدر صداي گيتار رو دوست نداشتم . هيچ وقت به اندازه حالا دوست نداشتم خداحا�ظي كنم . تا حالا اينقدر دوست نداشتم يه چيزي رو �راموش كنم .
من هميشه دير رسيدم .
همتون اشتباه حدس زدين . همتون غلط حدس زدين . متاس�م .

Friday, June 28, 2002

دست من خسته شد از بس كه نوشتم .
پاي من آبله زد بس كه دويدم .
تو اگه رسيده اي ما رو خبر كن .
چرا اونجا كه توئي ، من نرسيدم .
ما داريم به همديگه خيانت ميكنيم . خيانت . باور كن . باور كن .
are you unforgiven too?

Thursday, June 27, 2002

سهم ما از آرزوها جستجوي لحظه ها بود.
امتحان دوم رو بد دادم . خيلي بد . از سر جلسه اومدم بيرون . عجيبه . خورشيد هنوز داره ميتابه!!!
حالا ميگي چيكار كنم ؟ سرمو بكوبم به ديوار؟
شد ديگه. به درك.